‘’Je hebt van die dagen dat je jezelf gewoon super onzeker voelt, maar gelukkig ook dagen dat je vol zelfvertrouwen zit. Als danser word je constant geconfronteerd met jezelf. Je kijkt namelijk de hele tijd in een spiegel. Ik heb de laatste tijd in een periode gezeten, waarin ik over heel veel dingen onzeker was. Ik was me meer bewust geworden  van mijn lichaam, maar dat is oké, that’s life…

 

Mijn danslessen staan ervoor om mensen zich ‘save’ te laten voelen én om technisch goed te leren dansen en vooral niet om er sexy uit te zien op heels. Als ik mijn lessen geef zorg ik er wel altijd voor dat ik mezelf vooraf heb opgefrist. Het is zeker geen modeshow! Maar ik voel me fijner als ik een uur lang naar mezelf moet kijken en weet dat ik er dan gewoon goed uitzie. Het zorgt ervoor dat ik niet ga nadenken en me volledig op mijn dans kan focussen. Dans is mijn werk, ik doe het niet meer alleen voor de ‘fun’. Als ik naar de sportschool ga dan ga ik gewoon met mijn knot op mijn kop en zonder make-up sporten. Maar daar kijk je niet constant in een spiegel én het is niet mijn werk. Jij wilt toch ook elke dag fris op je werk verschijnen?

 

Ik push mezelf altijd tot het uiterste en dat is niet bepaald altijd comfortabel. Ik dans het meest comfortabel in een grote trainingsbroek en een wijd T-shirt. Dat draag ik het liefst als ik dans, lekkere wijde kleding! Maar ik ben mezelf dus aan het uitdagen om mijn lichaam meer te laten zien. Technisch dans ik goed en het is belangrijk dat mensen de ‘lijnen’ ook kunnen zien. Toch betrapte ik mezelf er laatst op dat ik mij, toen ik een strak pakje aan had, ging verontschuldigen aan mijn leerlingen. Ik wilde hen meteen uitleggen dat ik dit voor mezelf doe en dat zij gewoon moeten dragen waar zij zich het prettigst in voelen. Trek lekker je wijdste joggingbroek aan met je heels eronder! Dat is helemaal prima.

 

Ik werk nu bijna 2 jaar als danseres, uitvoerend en als choreograaf. Ik heb veel mogen doen de laatste tijd en ik ben daar ook heel dankbaar voor. Het loopt nu als een speer, maar dat komt ook omdat ik daar jaren hard naar toe heb gewerkt om dit te kunnen bereiken. Ik heb gedanst bij de Vrienden Van Amstel Live, Let’s Dance, DanceSing, Onze Jongens en The Talent Project. Ik heb hiervan genoten, maar ik merk dat ik verder wil. Ik zoek altijd naar nieuwe dingen waarin ik mezelf kan ontwikkelen. Wat ik uiteindelijk zou willen worden is artdirector, een hele productie regelen. Het hele plaatje neerzetten, daar hou ik van.

 

Vaak zien mensen mij als een sterk persoon, die weet wat ze doet. Een deel van mij is ook zo, maar ik ben óók gewoon een mens met gevoelens. Ik ben momenteel veel bezig met zelfreflectie en ontwikkeling. Ik vind het belangrijk om dat te laten zien. Dat ik daar niet zomaar sta als danseres of choreograaf. Ik ben namelijk ook nog iemand anders naast dat allemaal. Dansen ligt zo dicht bij de rest van mijn gevoel, dus ik wil in mijn dansen laten zien wie ik echt ben en wat me bezighoudt.’’