“Ik hoorde over de Rock Academie in Nederland en dacht echt meteen ‘wtf, dat is wat ik wil gaan doen!’ In Spanje heb ik klassiek gestudeerd tot mijn 18e; je kunt daar alleen maar kiezen tussen jazz of klassiek. Ik ben speciaal voor de open dag van de Rock Academie naar Nederland gevlogen. In 2013 heb ik voor de eerste keer auditie mogen doen en ik ben toen helaas niet aangenomen.

Teleurgesteld en verdrietig belde ik mijn pa op. Ik was zo erg teleurgesteld, dat ik niet meer wist wat ik moest doen. Mijn pa adviseerde me om gewoon mijn koffers te pakken en alsnog te vertrekken naar Nederland. ‘Zoek naar een andere weg om er te komen, deze weg ga je in Spanje niet vinden’ zei mijn pa tegen mij.

Samen met mijn oma zijn we op internet gaan zoeken naar mogelijkheden. We vonden een vooropleiding in Best. Ik heb een intakegesprek gehad en ik mocht meteen daarna beginnen. Op de Rock Academie hebben ze me niet aangenomen omdat ik te netjes speelde, te klassiek. Ik moest opeens slordig leren spelen. Het jaar erop heb ik wéér auditie gedaan voor de Rock Academie en ik ben wéér niet aangenomen. Sterker nog, ik mocht niet eens langskomen. Ze hadden me al afgewezen in de voorselectie. Dat was echt heel kut. Ik begon te twijfelen aan mezelf en ik heb het best zwaar gehad. Maar ik besloot toch om in Nederland te blijven.

Ik ben dat jaar nog een keer de vooropleiding gaan volgen. De vooropleiding was maar één keer in de week op zaterdag. De rest van de week was ik aan het werk bij de Kijkshop, want ik moest Nederlands leren spreken, geld verdienen en iets met mijn leven doen.

De leraar die mij o.a. heeft afgewezen tijdens de audities is nu mijn docent. Sterker nog, hij is degene die mijn brief heeft geschreven voor de Jacques de Leeuw prijs. Dit is een prijs die jaarlijks wordt uitgereikt aan de meest getalenteerde studenten van Fontys Hogeschool voor de Kunst. Ik ben genomineerd voor deze prijs. Toen ik was afgewezen adviseerden ze me om een andere opleiding te kiezen. Mijn droom was naar klote…
Maar geluk wacht niet op jou, dat krijg je niet zomaar. Geluk maak je zelf!

Toen ik voor de 3e keer auditie wilde gaan doen, vertelden ze me dat er iets was veranderd. Normaal worden er ongeveer 10 leerlingen per discipline aangenomen. Dit jaar mochten ze maar 2 à 3 leerlingen aannemen per discipline. Toch hield dit me niet tegen om nog een keer auditie te gaan doen. Uiteindelijk was ik een van de 3 studentes die aangenomen zijn! Ik weet nog steeds niet hoe het me nu opeens wél is gelukt. Misschien waren ze bang dat ik volgend jaar weer langs zou komen (haha). Ik was intens gelukkig toen ik het hoorde!

Ik wist dat ik dit pad moest volgen. Zo’n school is een weg maar is niet je einddoel. Het is een manier om daar te komen waar je wilt zijn. Ik heb voor deze weg gekozen omdat ik me er, elke keer als ik daar naar binnen loop, thuis voel. Op mijn eerste schooldag moest ik stiekem huilen. Ik was meteen verliefd op alles. Op alle docenten en leerlingen en stiekem heb ik dat nog steeds wel.’’