‘’Ik hou heel veel van dieren, dat klinkt misschien raar. Ik zie ze natuurlijk het liefst levend. Ik wilde vroeger helemaal geen preparateur worden! Ik kwam ermee in aanraking tijdens mijn opleiding ‘diermanagement’. We moesten daar vogels determineren aan de hand van opgezette exemplaren. Dat vond ik zo gaaf!

 

Vroeger was er nog een speciale opleiding om preparateur te worden. Maar toen ik ermee wilde beginnen bestond die helaas niet meer. Dit is al meer dan 15 jaar geleden. Ik ben toen bij mijn oom langs geweest. Hij was preparateur in een museum in Nijmegen. Ik ben toen 3 jaar lang elke woensdag naar mijn oom gegaan, waar ik de kneepjes van het vak leerde.

 

Ik zet nu vogels op en zoogdieren, kleine zoogdieren. Ik heb wel besloten om wat terughoudender te zijn met huisdieren. Ik heb ooit wel eens wat katten, honden en konijnen opgezet. Dat ziet er schattig uit. Er stond wel eens een huisdier te drogen en als een andere klant het diertje dan zag staan reageerde die altijd leuk.  Soms dachten ze dat er een echte kat of hond op de kast zat. Maar dan komt de eigenaar zijn huisdier ophalen en zegt dan: ‘Oh, dit is ‘‘Pietje’’ niet meer’. Nee dat klopt, want hij is dood. Alles is anders; hard en koud. De echte uitdrukking op het gezicht krijg je ook niet meer terug. Dus het wordt nooit meer zoals het was. Ik laat dit vooraf altijd weten, maar het blijven lastige situaties.

 

Maar ik maak ook bijzondere dingen mee! Er was ooit een studentenhuis waar ze twee hangbuikzwijnen hadden in de tuin. Ze belden me op 2e kerstdag op omdat hun varken was overleden. En ze wilden dit graag opgezet hebben. Dan moest hij wel zo snel mogelijk in een vriezer. Maar hij was zo groot dat het beest bij mij niet in de vriezer paste. Dus ik ging meteen met mijn pa aan de slag. Mijn vader doet niks met prepareren. Hij hielp mij mee, omdat ik het in mijn eentje niet had gered. Het varken moest helemaal gevuld worden. Ze wilden graag zijn hoofd aan de muur en van zijn pootjes wilde ze bieropeners maken. En tot slot wilden ze van zijn huid een soort voetenbankje maken. Het is uiteindelijk heel goed gelukt en ik heb veel positieve reactie gekregen. Maar het was en bleef wel een bijzondere opdracht!’’